این روزها محیط نت تبدیل شده است به مجلس و درست تر مجالس روضه خوانی شهدای کربلا . هر صفحه ای که باز می کنی کلمه ها و تصویرها و صوت و لینک و لوگوها برایت روضه می خوانند و گاهی چه سوزناک . از میان همه آنها ، شما را دعوت می کنم به این روضه ها :
)/4)%20AMAKEN/IRAQ/GONBADE%20EMAM%20HOSEIN2.jpg)
(عکس از : لبیک دات آی آر )
*
بابا دو بخش دارد :
یک بخش روی نیزه
یک بخش توی صحرا
*
اصغر دو بخش دارد
اما صدا ندارد
*
اکبر
دو بخش ...
صد بخش ...
اکبر هزار بخش است
( از وبلاگ «حتی بیشتر... » )
*
اهل حرم را بگو
نماز آیات بجا آورند
ماه گرفته شده در علقمه
( از وبلاگ « بهانه های هر روز » )
*
لبریز عطش ز نهر بیرون زد و رفت
دریا بکشد منّت رودی ؟ هیهات !
( از گوگل ریدر « خیبر شکن » )
*
علی اکبر که جوشن داشت آن شد
تو که جوشن نداری ، وای بر من !
( از گوگل ریدر « راهی حوریب »)
چهارشنبه ٢٤ آذر ۱۳۸٩ساعت
۱٠:٥٤ ب.ظ توسط تقی دژاکام
نظرات ()
شاید آن روزهای کودکی که با ورقهای امتحانی برای خودم روزنامه ای درست می کردم که علاوه بر لوگو ، خبر و سرمقاله و طرح و جدول و قصه و مطالب دنباله دار داشت فکر نمی کردم که سرنوشت ، سر سازگاری با علاقه هایم داشته باشد و من به حرفه دوست داشتنی خبرنگاری و روزنامه نگاری وارد شوم . اکنون 26 سال از چاپ اولین شعر من در ماهنامه "کیهان فرهنگی" به مدیریت زنده یاد "حسن منتظر قائم" و سپس صفحه "صدای بال اندیشیدن" کیهان در زمان شهید "سید حسن شاهچراغی" می گذرد . درست است که در این مدت دستی در کارهای مدیریتی فرهنگی هم داشته ام ، گاهی روزنامه نگاری هم درس می دهم و کتابهای چندین ناشر معتبر را هم ویرایش کرده و می کنم ، اما همچنان به عنوان با افتخاری می نازم که می خواهم تا پایان عمر همراهم باشد : خبرنگار.
این وبلاگ، شخصی است و البته در آن بر اساس بهره ها و تجربه هایم در امور فرهنگی و رسانه ای بخصوص از آنچه در "کیهان" ِ عزیز فراگرفته ام می نویسم اما به قول مسعود کیمیایی ، در اینجا "بشدت خودم هستم" و الزاما آنچه در اینجا می آورم ، مواضع کیهان یا مراکزی که در آنجا کار کرده و می کنم نیست .
عنوان"آب و آتش" هم ، کنایه ای از همه آن چیزهایی است که به آنها علاقه دارم و بر اساس فرمان دلم قلمی می کنم از دین ، فرهنگ و سیاست و ادبیات و سینما و هنر و اجتماع و هر چیز دوست داشتنی دیگر .
پروفایل تقی دژاکام
پروفایل تقی دژاکام
